Er zijn momenten in het leven die je achteraf pas écht begrijpt….

De Nacht in Normandië 

Het was in de zomer, ergens rond 2005, aan de Normandische kust, dat ik voor het eerst heel duidelijk werd geconfronteerd met energieën die hoorbaar en voelbaar waren, maar niet zichtbaar.

Ik verbleef er een midweek met mijn toenmalige partner. We hadden een kamer geboekt in een manoir aan de kust. Het statige gebouw, met zijn hoge plafonds, krakende houten vloeren en drie verdiepingen, ademde geschiedenis en charme. Het was een bijzonder aangenaam en sfeervol verblijf.

Onze tweepersoonskamer keek uit op de tuin. Het comfort was eenvoudig maar verzorgd. Vooral de eigenaars maakten indruk: ze waren opmerkelijk vriendelijk en hartelijk, mensen bij wie je je meteen welkom voelde.

Tijdens een van de ontbijtgesprekken merkte ik terloops op dat ze vast lange dagen maakten. Ik vertelde dat ik hen elke avond, laat op de avond rond middernacht, de trap hoorde opgaan. De trap kraakte immers bij elke stap. De gastvrouw keek me met oprechte verwondering aan en zei dat het haar zou verbazen als ik hen gehoord had. Zij sliepen namelijk in de kelder. Het volledige kelderverdiep was ingericht als hun woonruimte en wanneer er gasten waren verbleven ze daar.

Haar antwoord bracht me uit evenwicht. Ik was zelf minstens even verbaasd en begon aan mijn eigen waarneming te twijfelen. In die periode was ik me nog lang niet zo bewust van energieën en entiteiten als nu. Toch herhaalde het zich de nacht nadien. Opnieuw hoorde ik duidelijk voetstappen op de trap, alsof iemand langzaam naar boven liep. Ik probeerde het te rationaliseren. We sliepen tenslotte in een oud manoir waar alles kraakte en geluid maakte… waarschijnlijk was dat de verklaring.

Omdat we zo genoten van ons verblijf in Normandië, besloten we enkele dagen langer te blijven. Onze kamer bleek echter al gereserveerd. Er was nog slechts één mogelijkheid: de zolderkamer. Uitgerekend daar, waar ik ’s nachts het lawaai meende te horen.

Ik suste mezelf met de gedachte dat mijn verbeelding me parten speelde. Er zou vast niets aan de hand zijn.

We verhuisden onze spullen naar het kleine maar knusse zolderkamertje. De badkamer bevond zich op de gang, naast een family studio die op dat moment leeg stond.

Wat er die nacht gebeurde, tartte elke logische verklaring.

Midden in de nacht werd ik opnieuw wakker van geluid. Dit keer leek het zich vlak naast onze kamer af te spelen, in de gang. Ik wilde opstaan, zowel om te gaan kijken als om naar de badkamer te gaan, maar mijn lichaam gehoorzaamde niet. 

Het was alsof een onzichtbare kracht me stevig in het bed drukte en me verbood te bewegen. Vreemd genoeg voelde ik geen angst. Ik bleef stil liggen en bood geen weerstand, alsof ik intuïtief wist dat verzet zinloos was.

Ondertussen hoorde ik meerdere stemmen en duidelijk gerommel. In mijn hoofd vormde zich meteen een verklaring: de familie studio moest op het laatste moment toch nog geboekt zijn door een gezin. Het lawaai leek daar perfect bij te passen. Wat me wel verbaasde, was dat mijn partner rustig bleef doorslapen, terwijl de geluiden voor mij opvallend aanwezig waren.

Uiteindelijk moet ik weer in slaap zijn gevallen, want tegen de ochtend werd ik wakker met een dringende nood om naar het toilet te gaan. Ik nam me voor zo stil mogelijk te zijn om het gezin naast ons niet wakker te maken.

Toen ik de gang op liep, viel mijn blik op de open deur van de studio. Voorzichtig keek ik naar binnen… en zag een volledig lege kamer. Geen koffers, geen persoonlijke spullen, geen enkel spoor van bewoning. Alleen stilte.

Later, bij het navragen, werd bevestigd wat ik toen al begon te beseffen: de studio was die hele nacht leeg geweest. Er waren geen boekingen geweest. Geen gasten.

En dus… ook niemand die dat lawaai had kunnen maken, of…?

And so it began…

Vandaag weet ik dat juist dit soort ervaringen ons uitnodigen om anders te leren luisteren. Naar wat we voelen, wat zich aandient. Naar de subtiele signalen tussen het zichtbare en het onzichtbare.

En misschien is het verhaal voor jou ook een kleine uitnodiging…

Want in januari start de opleiding Channeling.

Een opleiding voor wie wil leren luisteren voorbij het rationele, zich wil openen voor channeling en wil ontdekken hoe deze bijzondere vorm van waarnemen zich kan ontvouwen.

Misschien begint jouw verhaal wel hier!

Liefs & Licht,

Heidi ✨