“Heylaba, zeg, ik ben je onderweg tegengekomen met je wagen en ik zag dat je geërgerd was. En toen dacht ik: Aha, zij kan dat ook.”

Dit zei een cliënte me toen ze bij mij kwam voor een afspraak. Ze was duidelijk in haar nopjes. Ze had me betrapt op iets wat ze blijkbaar niet van mij verwachtte.

Daar moest ik toch wel om lachen. En ja hoor, ze had het helemaal juist.

Blijkbaar verwachten mensen dat niet van mij.

Ze zien en ervaren mij natuurlijk vooral hier, in mijn praktijkruimte. Daar zit ik helemaal in mijn rol als motivator en therapeute. Daar ben ik goed verbonden met de wijsheid en de bron. Ik kan helder het plaatje zien, zowel voor mezelf als voor de ander. Ik ben daar meestal de rust zelve en kan vrij goed voelen en weten wat het leven van mij vraagt en wat ik voor iemand anders kan betekenen.

Maar daarbuiten... tja. Daar ben ik nog volop aan het oefenen.

Vooral in de wagen wordt mijn rust regelmatig danig op de proef gesteld. En al helemaal wanneer er wegenwerken zijn.

Je kent die signalisatiebordjes wel. Die staan daar met de pretentie om je netjes door het kluwen van wegenwerken te loodsen. En meestal volg ik die ook braaf.

Tot ik ergens beland waar ik denk: Hoezo moet ik nu hier naartoe?

Om vervolgens te ontdekken dat ik blijkbaar volledig om de tuin ben geleid door een paar oranje pijlen en een bord dat mij met veel overtuiging de verkeerde richting heeft uitgestuurd.

Dan is mijn ergernis soms groot. Heel groot. En net op zo'n moment heeft die dame mij dus betrapt. Waarschijnlijk met de nodige gebaren erbij. Want ja, ook mijn handen doen graag mee wanneer ik geërgerd ben.

En ja hoor. Ook ik kan me boos maken. Ook ik kan geërgerd zijn. Ook ik kan eens stevig reageren wanneer iets niet loopt zoals ik het in mijn hoofd had.

Alles hoort erbij. Ik ben het volledige pakket!

Liefs & Licht,

Heidi